Folio § shirin
Şîrîn
Şîrîn — şîrîn, xweşik
Lehenga klasîk a evînê di edebiyata farisî-kurdî de
Çîroka navê
Şîrîn — peyvek ji şîrê dayikê tê, û dibe wateya tişta xweş, ya nazik, ya bê tehlî. Wek nav ew bi destana Xosrow û Şîrîn (a Nîzamî, c. 1180) bûye sembola evîna mezin di edebiyata farisî-kurdî de. Ji şîrê dayikê heya peyva siruştî ya evînê — yek nav, çend qatên xweşiyê.
Etîmolojî
Rader: šīr · Middle Persian
Şîrîn — written شیرین in Persian and Sorani — derives from Middle Persian šīrēn: a relational adjective formed on šīr ‘milk’ (compare Avestan xšwid-). The original sense is ‘milk-like, milky’ → ‘sweet’ → ‘pleasant, gentle’. The name is best known from Nizami Ganjavi's Khusraw o Šīrīn (c. 1180), one of the great love-romances of the wider Persian literary world, which the Kurdish tradition shares.
Biwêj
- zimanê şîrîn ‘a sweet tongue’ — said of someone whose words give comfort
Mala navê
- Şîranî · derived — ‘sweetness, kindness’ as a given name
Hevbeşên zimanî
- Shirin (شیرین) Persiska — Same word, same name
- xšwid- Avestiska — Old Iranian root for ‘milk’
Nûjenkirin: 2026-05-02